"Həmin mahnını 18 minə satmışdım" — Nailə Mirməmmədli 15 ilin sirrini açdı - MÜSAHİBƏ

18:19
03.07.2018
30697
Mədəniyyət
A
Əməkdar incəsənət xadimi, tanınmış bəstəkar Nailə Mirməmmədli "Ölkə.Az"ın suallarını cavablandırıb.

- Nailə xanım, istərdim öncə yaradıcılıq planlarınızdan danışaq...

- 2006-cı ildə Hikmətlə mənim mahnılarımızdan ibarət solo konsertimiz oldu. Nazpəri Dostəliyeva, Röya Ayxan, Mələkxanım Əyyubova, İradə İbrahimova kimi ifaçıların repertuarında mahnılarımız o qədər çox idi ki, hər mahnıdan bir bənd olmaqla popurri hazırlamışdıq. Bizə həm də dinləyicinin reaksiyası maraqlıydı. Mahnıdan mahnıya keçəndə tamaşaçıların əl çalmağından bilirdi ki, mahnıları nə dərəcədə sevirlər, tanıyırlar. Amma Hikmətdən sonra konsert verməyə heç cür ürək etmirəm. 

- Yəni, planınızda yaradıcılıq gecəsi keçirmək yoxdur?

- Əlbəttə, planım var. 

- Nə vaxta nəzərdə tutulub?

- Hikmətin sağlığında mən musiqi redaktorluğunu edirdim, qalan işlər onun boynundaydı. İstəmirəm hər müğənni çıxıb desin ki, Nailə yaxşı qızdır, Hikmətə Allah rəhmət eləsin. Non-stop formatında konsert istəyirəm. Ola bilər kimsə bu ideyamı öz adına çıxacaq. Ancaq bu gün 2018-ci ilin iyul ayının 2-dir və bunu birinci mən dedim. İstəyirəm simfocaz orkestrin müşayiəti ilə hər bir oxuyan mahnını oxusun, arada başqa melodiyayla başqa muğam ladına keçid edilsin. Başqa bir müğənni gəlib həmin müşayiətlə öz mahnısını oxusun. Səhnədəki böyük ekranda ifaçının, söz və musiqi müəllifinin adı getsin. Çox istərdim ki, bu konsertdə Azərbaycan hüdudlarından kənardakı ifaçılarımızın da səsi eşidilsin.

- Hikmət Mirməmmədlinin vəfatından sonra yaradıcılığınızda durğunluq hökm sürdü. Və məhz bundan sonra belə fikirlər yarandı ki, bəzi bəstələri sizin adınızdan məhz Hikmət müəllim yazırmış. Doğrudanmı belə şey olurdu? 

- Mahnı janrı kütləvidir və xalqa daha yaxındır. Bizi ciddi əsərlərə görə yox, mahnılarımıza görə tanıyıblar. Həm də ciddi əsərlərin səhnəyə qoyulması vəsait tələb edir. Bəzən jurnalist sual verir, elə mahnınız olubmu ki, o başlayıb, siz bitirmisiniz, yaxud əksinə? Tofiq Quliyev demiş, mahnı janrı dinləyicinin 3-4 dəqiqəsini alır. Axı bu necə ola bilər ki, mahnının iki dəqiqəsini mən yazım, iki dəqiqəsini Hikmət? Bu, mümkün deyil. Bəzən olur ki, dinləyicilər zəng vurub Hikmətin mahnısının radioda səsləndirildiyini deyirlər. Bizdə o üslubu Tofiq Quliyev yaradıb. 

- Tofiq Quliyevin tələbəsi olmusunuz?

- Bəli, onun iki tələbəsi olub - Hikmət və mən. Bizim Hikmətlə üslublarımız müxtəlifdir. Tofiq Quliyevin həmin müsahibəsinə "Youtube"da baxa bilərsiniz. Heç vaxt bizi üzümüzə tərifləməyib. Deyirdi ki, mənə musiqilər gəlir, amma bilmək olmur kim yazıb. Ancaq Hikmətlə Nailə bir evdə yaşasalar da, üslublarından ayırd edə bilirəm və o üslubu onlarda mən yaratmışam. Milli musiqini Hikmət məndən daha dərin bilirdi. Mən klassikaya daha çox meylliyəm. Bülbül adına musiqi məktəbində 11 il fortepiano təhsili almışam. Təsəvvür edin ki, ailədə iki jurnalistsiniz və yazdığınız məqaləni həyat yoldaşınızın adından təqdim edirsiniz. Bu absurddur axı. 

- Ancaq dediyiniz kimi edən jurnalistlər də var...

- Gülməli görünür. Elə bəstəkarlar olub ki, Hikmətin ilinə qədər susduğumu görüb deyilər ki, gördünüz, Hikmət yoxdur, Nailənin səsi çıxmır. 

- İstərdim Tofiq Quliyevin tələbəsi olmağınızdan danışaq. 

- Mən Pedaqoji Universitetin musiqi fakültəsini fərqlənmə diplomuyla bitirmişəm. Bülbül adına məktəbi bitirib konservatoriyaya sənədlərimi verdiyim il kor bağırsaqdan əməliyyat olundum. Qəbul imtahanında pedalsız ifa etdim və üç aldım. Həmin qiymətlə qəbul olunmağı özümə sığışdırmadım.

- Əslində qəbul edilə bilərdiniz?

- Bəli. Elmira Abbasovaya yaxınlaşdım. Dedi ki, səndə texnika var, hər şey var, amma pedalsız ifa etdin. Başa düşdüm ki, düz deyirlər. Ondan sonra Pedaqoji Universitetə sənədlərimi verdim. O vaxt qayda belə idi ki, iyirmi beş bakılı, iyirmi beş rayonlu qəbul olunmalıydı. Müsabiqəyə düşdüm, rektor Həşim müəllim məni çağırıb dedi ki, musiqidən başım çıxmasa da, səndən imtahan götürən müəllimlər deyiblər ki, biz bu qıza yaxşı qiymət verdik. Rəhmətlik dedi ki, klassikadan başqa nə ifa edə bilərsən. "Leyla" mahnısını ifa etdim, dedi ki, səni bura işə götürürəm, gələn il daxil olarsan. Mən ora laborant kimi işə girdim, sonra konsertmreyster, ardınca müəllim əvəzedicisi işlədim. Təsəvvür edin ki, mənimlə sənəd verib daxil olan tələbələrə dərs keçirdim. Çox gülməli vəziyyət yaranmışdı. Növbəti ilə qəbul olundum. Mən niyə ora bu qədər həvəs göstərirdim? Düşündüm ki, yəqin, bu talenin işidir. Konservatoriyaya daxil olsaydım, yalnız pianoçu kimi bitirəcəkdim. Amma burada xor aranjemanı, orekstr aranjemanı, dirijorluq, musiqişünaslıq, pianoçu kimi sahələri öyrəndim. 

- Konservatoriyaya neçənci ildə daxil oldunuz?

- Ailə həyatı qurduq və uşaqlar körpə olduğuna görə bir az yubandı. 1994-cü ildə konservatoriyaya qəbul oldum. Hikmət də dirijorluğa qəbul olmaq istəyirdi, alınmadı. Məndən bir il sonra Hikmət konservatoriyaya-əməkdar incəsənət xadimi, Qara Qarayevin layiqli tələbəsi Elnarə Dadaşovanın sinfinə daxil oldu. Hər ikimiz Elnarə xanımın sinfində oxumuşuq. Elə dövrə düşdük ki, tarix, pedaqogika, psixologiyadan suallar, materiallar dəyişmişdi. Həmin il Tofiq Quliyevə professor adı verildi, konservatoriyaya dəvət olundu. Süleyman Ələsgərovla Xanlar Məlikov rəhmətliklər dedilər ki, Hikmətlə sənin musiqişünas kimi yazdıqlarınız bəstəkarın yazdığına oxşayır. Dedilər, sizi dəvət edək, Tofiq Quliyev ikinizə də qulaq assın. Sevindiyimdən, həyəcandan nə edəcəyimi bilmirdim. Ömür boyu pərəstiş etdiyim insanın qarşısında öz mahnını ifa etməliydim. Biz mahnıdan başqa xor əsərləri də ifa etdik, çox bəyəndi. "Kazbek" siqareti damağında, gözlərini qıyıb dinləyirdi. Adama elə gəlirdi ki, heç səni eşitmir. Amma həyəcandan bəzən barmağım ilişən kimi, gözünün biri açılırdı. Onda anlayırdım ki, çox diqqətlə qulaq asır. Musiqilərimizi bəyəndi və sinfinə götürdü. 

- Son 2-3 ildə hansı hitləri yazmısınız?

- Hit sayılmaq xatirinə yazmıram deyə, yadımda deyil. Cavid Qurbanovun sözlərinə üç mahnı yazmışam. Hikmətin "Ürək" adlı mahnısını da arxivdən çıxartmışam. Röya özü dedi ki, papanın (Röya Hikmət Mirməmmədliyə belə müraciət edirmiş-red.) mahnılarından nə var? Biz musiqilərimizi eyni dəftərə yazırdıq. 

- Peşəkar bəstəkarlar deyirlər ki, müğənnilər özləri yazıb, özləri aranjeman edib, özləri də oxuyurlar...

- (kinayə ilə gülümsəyərək) Supermarket-hər şey var içində. On doqquz il təhsil almış biri kimi heç vaxt reklamımı düşünməmişəm. Öz mahnılarımı pianinoda ifa edirəm, özüm də oxuyuram və bu, bəzi oxuyanlara gec çatır.  Hətta eləsi var ki, deyir, mən Nailə Mirməmmədlidən oxumaq istəyirəm. Xalq artistidir, gəlib bizə, pianinoda mahnını ifa edirəm, soruşur ki, hanı bunun skripka yerləri? (gülür) Eşitmir də.

- Lap o qədər?

- Bəli, lap elə. Deyir ki, bunu aranjeman elətdir, sonra mənə göstər. Deyirəm, mən cibimdən pul verib aranjeman etdirəcəyəm ki, nə var sənə mahnı göstərim? Bunu özümə sığışdırmaram. əgər sən ifaçısansa, mahnı pianinoda ifa olunanda, aranjemanını eşitməlisən. Ona görə də çox vaxt lirik mahnılarımı oxuyurlar, ritmik mahnılarımı fortepianoda başa düşmürlər. Axırda məcbur olub bir sintezator aldım ki, nə yazdığımı başa sala bilim. İnanın ki, onu da başa düşmürlər. 

- Ən uzunmüddətli iş birliyiniz hansı sənətçiylə olub?

- Brilyant Dadaşovayla otuz altı mahnı işləmişik. Onlardan iyirmisini səs yazısı var, qalanlarını hələ də saxlamışam. Ürəyim gəlmir ki, həmin mahnıları kiməsə verim. Hikmət məni və kiçik qızımı aparıb onlara qoyurdu. Bir də axşam gəlib götürürdü. Bütün günü mahnıları işləyirdik. 

- Həmin iş birliyindən hansı mahnılar doğulub?

- "Arzu", "Mən sənətkaram", "Xəzər", "Gecələr", "Sənə bir sözüm var", "İstiqlal marşı" kimi əsərlər iş birliyimizin nəticəsidir. Ondan sonra Röyayla silsilə mahnılar işləmişik. Faiq Ağayev və Nazpəri Dostəliyevayla isə Hikmətlə birlikdə işləyirdik. 

- Bəzən bəstəkarlar deyirlər ki, beş yüz, yaxud yeddi yüz mahnı yazmışam. Maraqlıdır, mahnılarınızın sayını bilirsinizmi?

- Bu yaxınlarda Nərgiz və Çingiz adlı iki nəfər mənə müraciət etdi. Dedilər ki, sizin mahnıları "Youtube" kanalına qoymaq istəyirik. Elə şeylərə səhlənkaram və yaradıcı insanların əksəriyyəti bu cür olur. Mən gətirib kasetləri, mini diskləri, köhnə videokasetləri onlara təhvil verdim. Altı yüz mahnı əvvəlcə, xeylisini də sonra götürdülər. Ümumilikdə 1500-dən çox mahnımız var. Hikmət rəhmətə gedənə qədər çox aktiv idik.

- Bəli, sonradan yaradıcılığınızda sanki durğunluq yarandı...

- Hikmətsizlik, uşaqların təhsil məsələləri, özümün adaptasiya prosesim başımı qatırdı. 

- Hansınız daha məhsuldar idiniz?

- Məsələn, bizə şair gəlirdi və fərqli şeirləri seçirdik. Xasiyyətcə şən, məzəli adam idi deyə, şeirlərdə kuryozu tez tuturdu. Mən isə daha çox düşündürücü şeirləri seçirdim. Bir-birimizin həvəsinə yazırdıq. Tutaq ki, mən Brilyant xanımla otuz altı mahnı işləmişəm, amma o, yalnız "Azərbaycan" mahnısını yazıb. Hikmət deyirdi ki, sizdə Brilyant xanımla tandem alınır. Röyanın repertuarında isə Hikmətin də bəstələri var idi. 

- Yazdığınız ən bahalı mahnı hansıdır?

- Ooo... Bir mahnıma görə on səkkiz min pul almışam. O qız üzə çıxmadı. "Əlvida" mahnısını ona on səkkiz minə satmışdım. Qızın adı ya Sevil, ya da Sevinc idi. Bərbad gündə oxuyurdu. Hikmət dedi ki, ona qətiyyən mahnı yazmayacağam. Ya vokal müəllimi kimi səsinin üzərində işlə, düzəlt, ya da mənlik deyil, özüm ondan yaxşı oxuyaram. Qıza dedim, ya mənə iyirmi min pul verirsən, mahnı yazım. Qız dedi ki, niyə iyirmi min? Dedim, o mənim dərman pulumdur. Çünki mən hər dəfə sənə qulaq asanda dərman atacağam, səndən yaxşı oxuyuram. Çıxartdı on səkkiz min verdi. Sonradan qız ailə qurdu, uşaqları da var. 

Müsahibənin ikinci hissəsində N.Mirməmmədli həyat yoldaşı Hikmət Mirməmmədliylə bağlı xatirələrinə və digər maraqlı məqamlara toxunub. 

(Ardı var)

İntiqam VALEHOĞLU
Ölkə.Az

ŞƏRH YAZ
0

"Papağımı bulvarda yerə qoyub yolçuluq edərəm, yaşadığım torpağa ayıb olar" — YALÇIN RZAZADƏDƏN ŞOK MÜSAHİBƏ

14:03
17.08.2018
20129
Mədəniyyət
A

Xalq artisti Yalçın Rzazadə "Ölkə.Az"ın suallarını cavablandırıb. 

 –  Yalçın müəllim, səhhətiniz necədir?

 –  Ürəyimdə arterial klapan dəyişməlidir. Bir-iki dəfə kiçik əməliyyat olundum, amma xeyri yoxdur. Qan təzyiqim hər gün 240-220-yə qalxır. Artıq təcili tibbi yardım əməkdaşları məni tanıyırlar. Sağ olsunlar, hörmətə üstümə iki-üç təcili yardım gəlir. Öd kisəmdə böyük daşlar var, əməliyyat olunmalıdır. Ancaq etmək mümkün deyil. Çünki qan təzyiqiylə ürəyimin problemlərinə görə narkoz verməkdən qorxurlar. Narkoz alsam, ayılmaya bilərəm, ürəyim zəifdir. Digər tərəfdən özümü bu gün heç kimə lazım olmayan sənətkar sayıram. Çünki mənə tamamilə heç bir diqqət yoxdur. Ötən il peşəkar səhnədə əlli ilim tamam oldu. Bir nəfər zəng vurub təbrik etmədi. Axı mən əlli ildə vardan, dövlətdən, puldan imtina etmişəm, dövlətim, millətim, bayrağım demişəm. Millətimin sənətini xarici ölkələrdə təqdim edən adamam. Azərbaycanda yeganə sənətkaram ki, Cahangir Cahangirov, Tofiq Quliyev, Telman Hacıyev, Nəriman Məmmədov, Emin Sabitoğlu, Oqtay Kazımi, Elza İbrahimova, Ramiz Mirişli, Oqtay Rəcəbov, Eldar Mansurov, Aydın Ağasıyev, Firəngiz Babayeva, Tofiq Babayev kimi bəstəkarların arasında sənətim böyüyüb, püxtələşib. Bu bəstəkarlar mənə onlarla, yüzlərlə mahnılar yazıblar. Mən həmin sənətkaram ki, "Qaynana", "Gün keçdi", "Dədə Qorqud", "Baladadaşın ilk məhəbbəti", "Od içində", "Bayquş qayıdanda" kimi filmlərin səsələndirdiyim mahnıları bu gün də dünya azərbaycanlılarının dilindədir. Həmin mahnılar bugünkü nəslin proqramlarında, repertuarında yer alır. Altmış səkkiz ölkədə Azərbaycanı, musiqimizi təmsil etmişəm. Bu ölkəyə gitaranı ilk dəfə gətirən sənətkaram, geyim zövqünü dəyişən sənətkaram. Mənim oxuduğum "Bakı, sabahın xeyir"lə dövlətimin, millətimin səhəri açılır. 
Bütün səhnə geyimlərimi, ayaqqabılarımı türk dostum göndərir, Türkiyəyə getmək üçün biletimi alır. Bunları türk edir, Azərbaycanda kimsə etmir.

Mədəniyyət Nazirliyində Seva adlı bir qadın var. Kimsə mənimlə bağlı ona zəng vuranda həyasızcasına deyib ki, Yalçına dövlət üç dənə mənzil verib. O mənzillərin birini satıb, birini də təmir edib kirayə verib. Bu mənə böyük təhqir deyilmi? Mədəniyyət Nazirliyindən zəng vurub deyirlər ki, sən niyə AZTV-nin solistliyindən çıxdın? Deyirəm, neçə illər canımı verdim, indi çıxdım Mədəniyyət və İncəsənət Universitetinin professoruyam.

 –  Yalçın müəllim, doğrudanmı sizə dövlət tərəfindən üç mənzil verilib?

 –  Təbii ki, yalan söhbətdir. Məgər mən alverçiyəm? Belə sözlər mənimçün böyük təhqirdir. Dövlət adama üç dəfə ev verər? Guya birini də kirayə vermişəm.

 – Seva xanım dediyiniz şəxs Mədəniyyət Nazirliyində hansı vəzifəni daşıyır?

 – Deyəsən şöbə müdiridir, dəqiq bilmirəm. Bu yaxınlarda mənə deyir ki, sən solistlikdən niyə çıxdın? Deyirəm, axı çıxmağımın, yaşımın sənə nə dəxli var? Deyir ki, AZTV-də qalsaydın, sənə orden verilərdi. Dedim, mən bilmirdim ki, Azərbaycanda AZTV-nin xalq artisti ayrıdır, Mədəniyyət Nazirliyinin xalq artisti başqadır. Mənə həm əməkdar artist, həm də xalq artisti fəxri adlarını Ulu öndər Heydər Əliyev verib. Bu yaxınlarda mənimlə oxumuş sənətkar küçədə yıxıldı, öldü. Yəqin ki, bir gün sizə xəbər çatacaq ki, Yalçın yol gedəndə yıxıldı öldü (kövrəlir).

 – Allah ömrünüzü uzun eləsin...

 –  Belə münasibət olar? Bütün həyatımı, gəncliyimi sənətə qurban vermişəm. Bilsəydim ki, sənət qarşı belə murdarçılıq olacaq, gedib araqdan-siqaretdən satıb, bir parça çörəyimi qazanardım. Başdan ayağa xəstəyəm, ayaqlarım işləmir. Bunları demək istəmirəm e. Hamı məni şəxsiyyət kimi tanıyır. Amma türk oğlu türkün mənə elədiyinin yüzdə birini Azərbaycanda etmirlər. Məgər bunun üçün yaşamışam? Hər zaman şəxsiyyətimi saxlamışam. Axı toyxana mahnıları oxuyub pul qazanmamışam, dahi sənətkarların arasında böyümüşəm. Dünyanın simfonik orkestrləri ilə oxumuşam. Azərbaycanın simfonik orkestri, estrada orkdestri, xalq çalğı alətləri orkestriylə çıxışlarım olub, "Dan ulduzu"nun bünövrəsini Gülarə Əliyevayla qoymuşuq. Son gününə qədər birlikdə çalışmışıq. Dahi Vaqif Mustafazadə ilə yeddi il işləmişəm, dostluq etmişik, "Sevil" ansamblı yaratmışıq. Rusiyanın ən məşhur simfonik orkestrləri və musiqiçiləriylə işləmişik. Axı mən uşaq deyiləm. Bəlkə də bu sözləri deməzdim. Amma görürəm ki, məni öldürmək istəyirlər, öldürsünlər. Verilən təqaüdü də əlimdən almaq istəyirlərsə, alsınlar. Papağımı bulvarda yerə qoyub yolçuluq edərəm, mənə ayıb olmaz. Ayıb mənim yaşadığım torpağa olar. Əgər prezidentimiz mənə təqaüd verməsəydi, onda nə edərdim? Böyüyün böyük dərdi var, kiçiyin kiçik dərdi. Ailəm böyükdür, xərclər çoxdur. Sənətkaram, hər zaman zövqlə geyinən, yaşayan adamam. Bu gün mədəniyyətdə, incəsəntdə mənim kimi adamları bir yerə toplasan, on beş nəfər eləməz. Belə insanlar qorunmalıdır və borclarıdır. Yerdən çıxmamışam, göbələk deyiləm, gəncliyimi bu sənətə vermişəm. İnanın ki, qarşıma avtomobil açarı qoyublar ki, toyda üç mahnı oxu. Amma mən ondan imtina edib xaricə dövlətimi təmsil edib, xırda qonorar almışam. Hər zaman sənəti puldan üstün tutmuşam.

 –  Belə anladım ki, daha çox umduğunuz ünvan Mədəniyyət Nazirliyidir...

 –  Allah Rəşid Behbudova da, yoldaşına da rəhmət eləsin. Tez-tez telefonla danışardıq, deyərdi ki, Rəşid səni çox istəyirdi. Nazirlikdəki qadının mənə ev satırsan, kirayə verirsən deməyindən bir neçə dəqiqə sonra Rəşid Behbudovun xanımı mənə zəng vurdu. Gördü ki, əhvalım yaxşı deyil. Deyir, axı sən o Sevanın cavabını niyə vermədin? Niyə məni alverçi kimi təqdim etmək istəyirlər, anlamıram. Görün indiyə qədər haqqımda xoşagəlməz söz deyən olubmu? Çünki hər zaman xalqın arasında olmuşam, millətimi sevirəm, kiçiklə kiçik, böyüklə böyüyəm.

 – Hazırda yeganə dolanışıq mənbəyiniz aldığınız təqaüddür?

 – Bəli, ancaq təqaüdlə dolanıram. Deyirlər ki, get, bağda istirahət elə. Heç vaxt bağım olmayıb, yalnız bir mənzilim var. Söhbət mənzildə deyil e. Ömür boyu villanın, malikanənin nə olduğunu başa düşməmişəm. Azərbaycan səhnəsinə zövqlə geyinməyi gətirən şəxs mənəm. Gitarayla konsertlər, cinslə səhnəyə çıxmaq, sənətə yeni ruhu də mən gətirmişəm.

 –  Dövlət konsertlərinə dəvət edilirsiz?

 – Axırıncı dəfə İslam Səfərli və Gülarə Əliyevanın xatirə gecəsində iştirak etmişəm. Millət məni alqışlarla qarşıladı. Televiziya konsertlərinə gündə dəvət edilirəm. Amma bu yaşımda hər verilişə gedə bilmərəm. 

 –  Həyatınızı bu sənətə həsr etdiyinizə peşmansınızmı?

 –  Çox peşmanam. İstəmirəm kiminsə mənə yazığı gəlsin. Elə olacaqsa, Allah məni yüz dəfə öldürsün. Kimdənsə nəsə istəməli deyiləm, özləri etməlidirlər. Bir neçə il əvvəl dostumun yubileyində Vergilər Nazirliyinin əməkdaşlarıyla eyni masada oturmuşduq. Biri dedi ki, siz niyə Fazil müəllimin (keçmiş vergilər naziri Fazil Məmmədovu nəzərdə tutur-red.) yanına yanına gəlmirsiniz, sizin xətrinizi çox istəyir. Dostum cavab verdi ki, Yalçın müəllim getməz. Həmin şəxslər dedilər ki, Fazil müəllim, yaxud başqa nazir yardım etsə də, öz cibindən yox, xalqın büdcəsindən edəcək. Yəni, o pullar da xalqındır, siz də. Demək istədiyim odur ki, ömrümün əlli ilini xalqıma, sənətimə həsr etmişəm. Sovet dövründə "Ana dili, şirin dil" mahnısı oxuduğuma görə üç ay efirdən kənarlaşdırıldım. Heç vaxt "Yaşasın xalqım", "Yaşasın millətim" adlarıyla pafoslu mahnılar oxumamışam. Çünki xalqımı pafosla yox, ürəklə sevirəm. Üç dəfə xaricdə qalmağa imkanım olub. Ona görə indiki vəziyyət məni yandırır. 
Öd kisəmdən nə vaxt sancı tutsa, yıxılıb küçədə qalacağam. Amma əməliyyata nə səhhətim, nə maddi durumum imkan vermir. Türkiyədə dostumun hesabına müəyyən müayinələri, müalicələri etdirməsəydim, indi bəlkə də sağ deyildim. Axı niyə bunu mənə öz dövlətim etməməlidir? Sıravi çadır oxuyanı olmamışam, əsərlər ifa etmişəm. Evə gəlib yoldaşıma demişəm ki, kartof qızart. Deyib ki, yağ yoxdur.  Demişəm, at suya qaynasın. Kartof soyutması yeyib İslandiyada, İsveçdə ölkəmi təmsil etmişəm. Mən təqlidsiz sənətkaram. 

 – Yalçın müəllim, sənətə gələndə də yəqin ki, çox çətinlikləriniz olub.

 –  Sənətdə kimsədən kömək, dəstək görməmişəm. Pianino çalmağı da, rəsm çəkməyi də öyrənmək olar, amma səs Allah vergisidir. Əksinə mənə həmişə maneçiliklər törədilib. Ulu öndər Heydər Əliyevə ömür boyu minnətdaram. Çünki sənətimə hər zaman böyük qiymət verib. Repertuarımda onun sevdiyi mahnılar var idi. Xüsusən "Bakı, sabahın xeyir"i çox sevirdi. 1979-cu ildə cavan oğlan idim, mənə əməkdar artist fəxri adı, Ali Sovetin iki fəxri fərmanını verdi. Xalq artisti fəxri adını da məhz Heydər Əliyevdən almışam. Adam zəhmət çəkəndə, bir işə həyatını qoyanda onun qarşılığını istəyir. Etdiklərin cavabsız qalanda adam depressiyaya düşür. Bu saat depressiyadayam. Neçə yüz mahnı oxumuşam, doxsan doqquz faizi tarixdir. 


İntiqam VALEHOĞLU
Ölkə.Az

ŞƏRH YAZ
0

"Makedon" özünə qadağa qoydu — AÇIQLAMA

18:32
16.08.2018
16354
Mədəniyyət
A
Azərbaycan kinosunun Makedonu Aqil Ağacanov bundan sonra televiziyadan gələn heç bir dəvəti qəbul etməyəcək.

Bu barədə "Ölkə.Az"a açıqlamasında A.Ağacanov bildirib:

"Axırıncı dəfə iki il əvvəl efirdə olmuşam. Bundan sonra heç bir televiziyaya müsahibə vermək, efirə çıxmaq fikrim də yoxdur". 

A.Ağacanov çəkildiyi obrazlara layiqli qiymət verilməməsindən narazılığını da gizlətməyib:

"İki filmə çəkilmişəm, heç məni yada salan olmayıb. Ona görə bu barədə heç danışmaq istəmirəm. Allaha şükür, çörəyimi tapıram, dolanıram, min bərəkət. Bundan sonra mənə heç nə lazım deyil".

Qeyd edək ki, Aqil Ağacanov "Bizim Cəbiş müəllim" filmində Makedon, "Yuxu" filmində isə polis nəfəri obrazlarını canlandırıb. 

İntiqam VALEHOĞLU
Ölkə.Az

ŞƏRH YAZ
0
BAĞLA