KORONAVİRUSA YOLUXANLARIN SAYI - CANLI STATİSTİKA

Elmar Məmmədyarov niyə işdən çıxarıldı? — ŞƏRH

Elmar Məmmədyarov niyə işdən çıxarıldı?
20:35
16.07.2020
12291
Analitika
A
Hansısa nazirin işdən çıxarılması çox az hallarda cəmiyyətdə birmənalı qarşılanır. Onlardan biri də Azərbaycanın keçmiş Xarici İşlər naziri Elmar Məmmədyarovdur.

"Ölkə.Az" report-a istinadən bildirir ki, Prezident İlham Əliyevin iyulun 16-da imzaladığı sərəncamla Elmar Məhərrəm oğlu Məmmədyarov ölkənin xarici siyasət idarəsinin rəhbəri vəzifəsindən uzaqlaşdırılıb. 

Prezidentin digər sərəncamları ilə Ceyhun Əziz oğlu Bayramov Təhsil naziri vəzifəsindən azad olunaraq Xarici İşlər naziri təyin edilib.

Dövlət Təhlükəsizlik Xidmətinin iyulun 3-də Xarici İşlər Nazirliyində keçirdiyi əməliyyatdan və nazirlik rəsmilərinin həbsindən sonra bu qurumda ciddi qanunsuzluqların baş verdiyi üzə çıxmışdı. Nazirlikdə baş verənlərə görə nazir E.Məmmədyarov cavabdehlik daşıdığından onun vəzifədən çıxarılacağı istisna edilmirdi.

Azərbaycan üçün güc strukturları qədər əhəmiyyətli sayılan Xarici İşlər Nazirliyində geniş miqyasda neqativ halların aşkarlanması müharibə aparan, belə bir şəraitdə yaşayan bir dövlət üçün faciədir.

Dövlət xadiminin, məmurunun başlıca vəzifəsi tapşırılan işin öhdəsindən gəlmək, ölkəsinə xəyanət etməmək, səlahiyyət həddini aşmamaq, sui-istifadə hallarına yol verməməkdir. Ancaq son günlər Azərbaycanın xarici siyasət kursunun həyata keçməsini icra edən qurumun adının qanunsuz viza satmaqdan tutmuş, başqa cinayətkar hadisələrdə hallanması utanvericidir.

Nə baş vermişdi? Hansısa layihənin üstünlük qazanması ilə kimlərinsə maliyyə cəhətdən varlanmasının üstü açıldı? Təbii ki, bu məsələdə maliyyə fırıldağı var. Ancaq bununla iş bitmir. İstənilən qurumda korrupsiya hadisəsi dövlətin təhlükəsizliyini təhdid edir, onun maraqlarına ziddir, zərbə vurur. Bu dövlətə xəyanət, satqınlığa bərabərdir. Xarici ölkə vətəndaşlarına viza verilməsi adi maliyyə əməliyyatı deyil. Bu zaman ən azından iki ölkənin təhlükəsizlik məsələsi təhdid edilir.

Elmar Məmmədyarovun başçılıq etdiyi nazirlik xarici vətəndaşlara viza satmaqla məşğul olub. Viza satmaq həm də dövlətin nüfuzuna ziyan vurub, onu gözdən salan hadisədir. Onda xarici ölkə vətəndaşları belə dövlətə “pulumuzu verib, vizamızı alacağıq. Onlara pul lazımdır” düşüncəsi ilə yanaşırlar. Məmmədyarov Azərbaycan barəsində belə düşünmək üçün şərait yaradıb. O, Azərbaycanı ən başlıca məsələdə - Dağlıq Qarabağın işğaldan azad edilməsi ilə bağlı danışıqlarda təmsil edib.

Vizanın satılması və layihələrin qəbul edilməsi üçün rüşvət alınması işdə başqa mətləblərin olduğunu ehtimal etməyə əsas verir. Başqa sözlərlə, nazirin yaratdığı şərait ucbatından nazirlikdə Azərbaycanın mənafeyi qrup marağından üstün tutulub. O zaman ehtimal etmək olar ki, onlara rüşvət təklifi qarşılığında erməni lobbisinin maraqlarını təmin edə, yaxud əhəmiyyətli informasiyanı onlara sata bilərdilər. Belə çıxır ki, E.Məmmədyarovun yaratdığı şərait nəticəsində Xarici İşlər Nazirliyindən əhəmiyyətli məlumatlar sızdırılıb.

Həbslərlə bağlı DTX-nın yaydığı məlumatda da bu məsələlərə işarə edilib. Xidmətin açıqlamasına əsasən, iyulun 3-də XİN-in İşlər idarəsinin müdiri, Nazirliyin Tender Komissiyasının sədri Fərhad Mollazadə, İşlər İdarəsinin Təsərrüfat şöbəsinin müdiri Səlim Əlizadə həbs olunub. F.Molla-zadə və S.Əlizadə vəzifə səlahiyyətlərindən sui-istifadə etmə, mənimsəmə, rüşvət alma, N.Abdullayev isə rüşvət almaqda ittiham olunur. 

İyulun 10-da isə XİN-in Konsulluq idarəsinin rəisi Faiq Bağırov həbs olunub. O, da nazirliyin digər rəsmiləri ilə eyni əməllərdə günahlandırılır.

Qurum şübhələrin "dövlət vəsaitlərinin ələ keçirilməsi, müxtəlif fəaliyyət istiqamətləri üzrə, eləcə də xarici ölkə vətəndaşlarının viza müraciətləri ilə bağlı rüşvət alınması və sair hüquqazidd əməllərin törədilməsi" ilə bağlı əldə edilən məlumatların araşdırıldıqdan sonra ortaya çıxdığını qeyd edib.

XİN dövlətin ən elitar qurumu sayılır. Burada dövlət marağı kimi ən ali mənafe xarici dövlət qarşısında müdafiə edilir. Azərbaycan əsgəri, zabiti düşmənlə silah və canlı qüvvə ilə döyüşür. XİN isə sözlə, təmkinlə öz dövlətinin maraqlarını müdafiə edir.

Belə bir qurumda bəhs etdiyimiz hadisələrin baş verməsinin əsas günahkarı Elmar Məmmədyarovdur. Onun vəzifədən azad edilməsi heç bir etiraza səbəb olmayacaq. Çünki Azərbaycan dilini bu səviyyədə bildiyi üçün (bilmədiyi) hələ illər əvvəl E.Məmmədyarovun istefası ictimai sifarişə çevrilmişdi. Azərbaycan müstəqilliyini bərpa edəndən sonra dövlət dilini bu qədər bərbad formada bilən məmur olmayıb. 

Sonrakı dövrdə şəxsi həyatı ilə bağlı baş verənlər də keçmiş nazirin nüfuzunun düşməsinə təsir etdi. Yüksək dövlət vəzifəsində işlədiyi halda öz dilini, yaxud təmsil etdiyi dövlətin dilini bilməmək ən yumşaq şəkildə ifadə etsək, yolverilməzdir, öz dövlətinə hörmətsizlikdir. Belələri ziyalı, yaxud elitar sayıla bilməz. Görünür, Elmar Məmmədyarov ən azından dili bilmədiyi üçün Xarici İşlər Nazirliyi kimi elitar bir quruma başçılıq etməyi haqq etmədi.

Nəhayət, iyulun 15-də Nazirlər Kabinetinin 2020-ci ilin birinci yarısının sosial-iqtisadi inkişafının yekunlarına və qarşıda duran vəzifələrə həsr olunan iclasında Prezident İlham Əliyevin E.Məmmədyarovun fəaliyyətini kəskin tənqid etməsi Xarici İşlər nazirinin tez bir zamanda işdən çıxarılacağını göstərirdi. 

Dövlət başçısının müşavirədə E.Məmmədyarovla bağlı dediklərini bir daha oxumaqda fayda var: "Mən bir məsələyə də toxunmaq istərdim. Bu da beynəlxalq aləmin bu hadisələrə reaksiyasıdır. Azərbaycan ictimaiyyəti bunu izləyir. Təxribat törədiləndən dərhal sonra - ayın 12-də günorta saatlarında mən Prezident Administrasiyasına müvafiq göstərişlər verdim və bizim beynəlxalq təşkilatlardakı nümayəndələrin, o cümlədən parlamentlərarası təşkilatlardakı nümayəndələrin hər biri təlimat aldı və təmsil olunduqları təşkilatların rəhbərlərinə məsələ ilə bağlı dolğun məlumat verdi.

Ancaq mən hesab edirəm ki, bizim diplomatik fəaliyyətimiz daha səmərəli ola bilərdi. Mən dəfələrlə demişəm ki, bizim diplomatiyamız hücum diplomatiyası olmalıdır, passiv, özünü müdafiə edən diplomatiya olmamalıdır. Kiminsə xoşuna gəlmək naminə öz sözünü deməkdən çəkinən diplomatiya olmamalıdır. Mən bunu dəfələrlə demişəm, həm müxtəlif tədbirlərdə, həm Xarici İşlər Nazirliyində, Azərbaycanın xarici ölkələrdəki səfirləri ilə görüşlərdə yol göstərmişəm ki, nə etməlisiniz. Ermənistan-Azərbaycan Dağlıq Qarabağ münaqişəsi ilə bağlı hansı addımları atmalısınız. Xarici ölkələrdə fəaliyyət göstərən mətbuatla necə işləməlisiniz. Azərbaycanın iqtisadi maraqlarını necə müdafiə etməlisiniz, Azərbaycan vətəndaşlarının hüquqlarını necə qorumalısınız. Diaspor təşkilatları ilə əlaqədar səmərəli işləri necə aparmalısınız. Beynəlxalq təşkilatlarda Azərbaycana bəzi hallarda ünvanlanan əsassız ittihamlara necə cavab verməlisiniz. Düşməni necə susdurmalısınız. Demişəm, hər bir məsələ ilə bağlı yol göstərmişəm. Amma biz bu göstərişlərin həyatda öz əksini tapmasını görürükmü? Bir çox hallarda görmürük. Əfsuslar olsun ki, son vaxtlar bizim diplomatiyamız ölkəmizin uğurlu inkişafı ilə uzlaşmır, bəzi hallarda mənasız işlərlə, mənasız danışıqlarla məşğuldur. Düşmən ölkə ilə, bizimlə münaqişədə olan ölkə ilə COVID-lə bağlı hansı danışıqlar aparıla bilər?! Bu, cəfəngiyyatdır. Yəni, nədir, biz Ermənistanla əməkdaşlığamı başladıq?!

Mən demişəm və bütün beynəlxalq təşkilatlar, o cümlədən Minsk qrupunun həmsədrləri bunu bilirlər. Baxmayaraq, təxminən son 17 il ərzində dəfələrlə mənə təkliflər edilib ki, Ermənistanla hansısa formada əməkdaşlığa başlayın, - humanitar, etimad tədbirlərinin gücləndirilməsi və digər. Mən demişəm, biz buna hazır ola bilərik, ancaq biz danışıqlar prosesində tərəqqi görməliyik. Görməliyik ki, biz artıq addım-addım sülh razılaşmasına yaxınlaşırıq. Əgər bu yoxdursa, onda bu əməkdaşlığın nə mənası var? Bu əməkdaşlıq ancaq bizim ziyanımıza ola bilər. Bu gün də bu mövqedəyəm. Gedin, işğalçı dövlətə təzyiq edin, başına ağıl qoyun, nəhayət, sözünüzü deyin ki, onlar bizim torpağımızdan çıxmalıdırlar. Əgər bu baş tutacaqsa və belə bir perspektiv real görünəcəksə, bəli, biz ondan sonra hansısa addımların atılmasını təmin edə bilərik. Ancaq indiki şəraitdə Ermənistanın baş naziri deyir ki, “Qarabağ Ermənistandır və nöqtə”. Mən buna cavab verirəm. Xarici İşlər Nazirliyi hansısa səviyyədə buna cavab verib, yoxsa yox? Mən eşitməmişəm, Azərbaycan xalqı da eşitməyib. Bunu, ilk növbədə, kim etməlidir? Xarici İşlər Nazirliyi, susur. Mən demişəm ki, danışıqlar prosesində tərəqqi olmayana qədər Ermənistan ilə hər hansı bir əməkdaşlıqdan söhbət gedə bilməz. Sən demə, COVID müzakirə olunur. Yəni, biz COVID-lə bağlı erməni işğalçılara köməklikmi göstərməliyik?!

Mən Azərbaycan xalqı ilə bütün vacib məsələləri həm bölüşürəm, həm məsləhətləşirəm, həm öz fikirlərimi, öz siyasətimi deyirəm və eyni zamanda, xalqı narahat edən problemləri dərindən təhlil edirəm. Təsadüfən deyilmir ki, xalqın gözü tərəzidir. Ona görə, bizim hakimiyyət xalq hakimiyyətidir, xalqın iradəsinə əsaslanan hakimiyyətdir. Ona görə mən bütün bu sualları çılpaqlığı ilə ictimaiyyətə təqdim edirəm. Bu son bir neçə gün ərzində ancaq mənim göstərişlərim əsasında addımlar atılıb. Mənim köməkçim Hikmət Hacıyevlə gündə bəlkə də on dəfə təmasdayam, - onu belə elə, bunu belə elə, onu buna de, o təlimatı buraya de.

Xarici İşlər Nazirliyi nə ilə məşğul idi? Harada idi? Ayın 12-də hadisələr baş verəndən sonra biz iş yerindəydik. Baş Nazir iş yerində, mən iş yerində səhərə qədər. Müdafiə naziri, Baş Qərargah rəisi, həmçinin Dövlət Təhlükəsizlik Xidmətinin rəisi, Daxili İşlər naziri, Xarici Kəşfiyyat Xidmətinin rəisi, Təhlükəsizlik Şurasının katibi gecə səhərə qədər iş yerində. Mən Xarici İşlər nazirini tapa bilmədim. Mən Əli Əsədovdan soruşdum, haradadır. Sənə nə dedi? De.

Baş Nazir Əli Əsədov: Cənab Prezident, soruşdum, dedi ki, mən evdən işləyirəm.

Prezident İlham Əliyev: Necə, evdən işləyirəm?

Baş Nazir Əli Əsədov: Bəli, dedi ki, evdən işləyirəm. Mən Elmar Məmmədyarova zəng etdim. Sizin dediklərinizi ona dedim, soruşdum ki, bu hadisəni sən nə vaxt eşitmisən və harada olmusan? Dedi, evdən işləmişəm. Dedim, saatbasaat mənə de, harada olmusan? Yenə dedi ki, evdən işləmişəm. Günorta saat 3-də eşitmişəm. Daha sonra dedi ki, təqribən saat 6-da, 7-də Hikmət Hacıyevlə telefonla danışıb. İndi Siz dediniz, Hikmət Hacıyev Sizin təlimatları ona çatdırandan sonra deyib ki, bizim BMT-dəki nümayəndəmiz Yaşar Əliyevlə danışıb. Bax, bu qədər. Mən Sizin verdiyiniz tapşırıqları ona çatdırdım, dedim ki, belə olmaz. Biz hamımız iş yerindəyik. Prosesləri cənab Prezident idarə edir. Xarici İşlər naziri olaraq sən bunu, bunu, bunu et - Sizin dediyiniz tapşırıqları. Soruşdum ki, evdə niyə işləyirsiniz? Sən gəl iş yerinə, kabinetinə və s. Tapşırıq belə oldu. Ondan sonra hadisələr məlumdur.

Prezident İlham Əliyev: Aydındır. Daha dərinə getmək istəmirəm. Bir çox şey deyə bilərəm. Hesab edirəm bu, kifayətdir. Ancaq biz hamımız – həm rəhbər vəzifələrdə olanlar və ictimaiyyət bilməliyik real mənzərə nədən ibarətdir ki, düzgün addımlar ataq. Biz hər gün, hər dəqiqə ölkəmizin maraqlarını qorumalıyıq".

Prezidentin verdiyi bu qiymət, əslində E.Məmmədyarovun necə bir nazir olduğunu tap çılpaqlığı ilə ortaya qoyur. Cəbhədə ağır döyüşlər getdiyi gündə evdə oturan nazir mütləq işdən çıxarılmalıydı və çıxarıldı. 

Azərbaycan dövlətinin sifətini ölkə içində və xaricində təmsil edən Mədəniyyət Nazirliyində baş vermiş qanunazidd əməllərlə XİN-dəki neqativ halların acılaması Azərbaycan dövlətçiliyinin möhkəmlənməsinə xidmət edir.

Onlar və belə düşünənlər Azərbaycanı öz maraqları üçün ticarət mərkəzi kimi görmək istəyənlərdir. Ancaq iyulun 12-dəki döyüşlər, general-mayor və polkovnikin səngərdə şəhid olması belələrinə hakimiyyətdən kənardakı yerlərini göstərdi. Odur ki dövləti öz evləri və vətəndaşlarını ailə üzvü bilməyənlərdən dövlətə məmur, cəmiyyətdə elitar təbəqə heç olmaz.

ŞƏRH YAZ
0

Beyrut partlayışı – “dağıntının” altından kimlər çıxacaq? — TƏHLİL

Beyrut partlayışı – “dağıntının” altından kimlər çıxacaq?
23:17
06.08.2020
1169
Analitika
A
Avqustun 4-də yerli vaxtla saat 18 radələrində Livanın paytaxtı Beyrutda dəhşətli partlayış baş verdi. Beyrut dənizlimanının 12 saylı anbarında baş verən partlayış nüvə bombası səviyyəsində dağıntılara səbəb oldu.

"Ölkə.Az" bildirir ki, bu günə olan məlumata əsən hadisə nəticəsində 137 nəfər dünyasını dəyişib. 5 mindən çox yaralı var. Ancaq hazırda axtarış-xilasetmə işləri davam etdiyi və 100-dən çox itkin şəxsin olması səbəbindən itkilərin sayının artacağı gözlənilir.

Atom bombası effekti

İlkin ehtimala görə partlayışa 2750 ton ammonium-nitrat maddəsi səbəb olub. Partlayış zəlzələ effekti verib, şəhərin bir qisimi dağıdıb. Partlayışın yaratdığı titrəmə Beyrutdan 240 km uzaqda olan Kipr adasında da hiss olunub. 10 kilometr kənarda isə zəlzələ kimi hiss olunub.

İlkin araşdırmalara əsasən partlayış nəticəsində 300 min insan evsiz qalıb. Partlayış limanda baş verdiyi üçün ətrafdakı sənayə və ticarət mərkəzləri, anbarlar dağılıb. Beyrut valisi Mərvan Abbud bildirib ki. partlayış Livan paytaxtında 10-15 milyard dollar ziyan vurub.

Qərb mediasının yazdığına görə, partlayışa səbəb olan maddə 2013-cü ildə Batumi limanından Mozabikə yola salınan “MV Rhosus” adlı Moldova bayrağı altında üzən gəmidə olan 2750 ton amonium-nitrat olub. Ancaq yolda gəmidə “ciddi istifadə pozuntusu”, liman xərclərinin ödənməməsi kimi şikayətlər səbəbindən Beyrut limanında gəmiyə həbs qoyulub. Bir müddətdən, daha dəqiqi 11 aydan sonra gəminin kapitanı Preşkov və heyət gəmidən buraxılır. 2014-cü ildə isə məhkmə qərarı ilə təhlükəli yük gəmidən boşaldılıb anbara yığılıb.

Beyrut limanı

Beyrut limanı hazırda dünyada iş qabiliyyətinə görə 171 aktiv yük limanı arasında 38-ci yerdədir. Eyni zamanda Yaxın Şərqdə 6-cı ən böyük və işlək dəniz limanı hesab olunur. Aralıq dənizi sahilində olan Beyrut Limanı İordaniya, Səudiyyə Ərəbistanı, İraq və digər körfəz ölkələrinin Aralıq dənizi ilə əsas bağlantısını təşkil edən limanlardan biridir.

Beyrut Limanı 2017-ci ildə 313 milyon dollar gəlir əldə edib. Həmçinin limandan Livan hökuməti 2017-ci ildə 124 milyon dollar xalis gəlir əldə edib. Limandan ildə 1,2 milyon konteyner daşınır.

Regionun ən böyük limanlarındna olan Beyrut limanında konteyner, avtomobil, quru və maye yük, anbarbarlar da daxil olmaqla sərnişin vağzalı olan 1,2 milyon kv.m əraziyə sahibdir. Eyni zamanda 1 milyon kv.m su hövzəsinə sahibdir. 5655 metr uzunluğunda sahil zolağını əhatə edir. Liman 12 anbardan ibarətdir. Bunların içərisində 120 min ton tutumu olan taxı anbarı da var. Yeri gəlmişkən, bəzi media orqanlarında partlayış nəticəsində Livanın ərzaq ehtiyatının məhv olduğu haqda iddialar ortaya atılsa da, hökumət ərzaq probleminin olmadığını bildirir.

İlk dəfə 1894-cü ildə fəaliyyətə başlayan Beyrut limanı 1925-60-cı illərdə fransızların idarəçiliyində olub. 1960-ı ildən Livan hökumətinə verilib. Ancaq 1975-ci ildən 1990-cı ilə qədər davam edən vətəndaş müharibəsində Beyrut şəhəri kimi liman da dağıdılıb və istifadəyə yararsız hala düşüb. Lakin müharibədən sonra yenidən bərpa olunaraq işə başlayıb.

Qəza, yoxsa qəsd?

İlkin versiyaya görə, partlayışa səbəb anbarda həyata keçirilən qaynaq işləri olub. Anbardakı açıqlardan mıəhsulun oğurlanmasının qarşısını almaq məqsədilə omonium-nitrat saxlanılan anbardakı dəliklərdə qynaq aparılan zaman yanğın baş verib və nəticədə partlayış olub.

Lakin bir çoxları, o cümlədən ABŞ prezidenti hadisədə qəsd ehtimalına işarə edir. Prezident Donald Tramp deyib ki, “hazırda Beyrutdakı partlayışın hücum olub-olmadığını heç kim bilmir”.

ABŞ Müdafiə Naziriyi Beyrut limanındakı partlayışla bağlı araşdırma aparır. ABŞ prezidenti partlayışla bağlı ilk mesajında “qorxunc hücum” ifadəsini işlədib.

Eyni zamanda Livan prezidenti hökumətə hadisənin araşdılması və günahkarların müəyyən edilməsi 4 gün vaxt təyin edib. Liman rəhbərliyi isə ev həbsinə alınıb.

Livanın keçmiş baş naziri Səəd Həririnin liderlik etdiyi “Mustəqbəl” (Gələcək) Hərəkatı partlayışla bağlı şübhəli məqamların olduğunu iddia edir. Onlara görə partlayış “hücum” da ola bilər.oxu.az

Hadisədən dərhal sonra bir neçə istiqamətdə şübhəlilər meydana çıxıb. Bunlar İsrail, Hizbullah və ABŞ-dır. Partlayışın baş verdiyi 12 saylı bölmənin Hizbullaha məxsus olması iddiaları, eyni zamanda videogörüntülərdə ilk kiçik yanğından sonra kənardan naməlum cismin yanğın yerinə uçması və bundan sonra böyük partlayışın baş verməsi, eləcə də bəzi mütəxəssislərin omonium-nitratın kənardan müdaxilə olmadığı təqdirdə bu şəkildə partlaya bilməyəcəyi ilə bağlı rəyləri şübhə dumanını daha da qatılaşdırıb.

Bəzilərinə görə, limanı İsrail vurub. Bu iddianı gücləndirən element İsrail baş nazirinin 2018-ci ildə BMT-də çıxışı zamanı Livan paytaxtı Beyrutun xəritəsində bəzi iddialara görə məhz liman ərazisini göstərərək burada Hizbullaha məxsus silah anbarının olduğu iddia edib. Lakin səl fotoda Netanyahunun Beyrutun fərqli rayonuna işarə etdiyi məlum olub.

Başqa bir versiyaya görə isə partlayışın arxasında Livan hökuməti ilə Mərkəzi Bank arasında gizli münaqişə dayanır. Son partlayış daxili siyasi mübarizədə ciddi rol oynayacaq və eləcə də bəzi problemlərin üstünü örtmək üçün vasitə olacaq.

Söhbət ondan gedir ki, Livanda iqtisadi vəziyyət sürətlə pisləşib. İyunun əvvəlində Livanda ABŞ dolları qəflətən 50 faiz bahalaşıb. 1 ABŞ dolları 4 min Livan lirəsindən 6 minə yüksəlməsi onsuz da ağır olan iqtisadi vəziyyəti daha da pisləşdirib. Əhali qiymətlərin və həyat şərtlərinin bahalı olduğu Livanda hökumət və Mərkəzi Bank əleyhinə şüarlar səsləndiriblər.

Livanda dövlət borcu 90 milyard dolları ötüb. Hətta hökumətin defolt olacağı ilə bağlı iddialar gündəmə gəlsə də, Baş nazir Diyab hökumətin fəaliyyət göstərəcəyini deyib. Livan hökuməti BVF-dən ildə 2 milyard dollar olmaqla 10 milyard dollar kredit almaq üçün danışıqlar aparır.

İyulun 1-də Livanda davam edən iqtisadi böhran nəticəsində çörək qiymətləri 33 faiz bahalaşıb. 900 rqamlıq çörəyin qiyməti 1500 lirədən 2 min lirəyə qaldırılıb.

Hökumət ərzaq qıtlığını Livandakı 1 milyon suriyalı qaçqın və ərzağın Suriyaya satılması ilə izah edir. Ərəb mediası isə Hizbullahın 7 ildir Suriyada savaşdığını və Livandan ərzağı Suriyaya satdığını və dolayısı ilə iqtisadi vəziyyətin ağırlaşmasında Hizbullah və İran amilini qabardır. Burda bir həqiqi məqam ondan ibarətdir ki, Hizbullaha görə son illərdə ABŞ Livana yardımları azaldır. Hizbullahın parlament və hökumətdə təmsil olunması Vaşinqtonu narazı salır.

Digər tərəfdən, qurudan yalnız Suriya və İsraillə sərhədi olan Livanın yeganə faktiki quru əlaqəsi Suriya üzərindən həyata keçirir. Mühairbə səbəbindən bu əlaqələr məhdudlaşıb və Livan 1 milyondan çox suriyalı qaçqın qəbul etməklə daha da pis vəziyyətə düşüb.

Digər tərəfdən, ABŞ, İsrail və regional müttəfiqləri İranı Livandan sıxışdırıb çıxarmaq üçün Hizbullahı zəiflətməyə çalşır. Hizbullah isə xeyli güclüdür və üstəlik Taif anlaşması (1989) Hizbullaha Livanda silahlı qüvvə saxlamaq hüququ verir. Bu səbəbdən də son 3 ildə Hizbullahın zəiflədilməsi prosesində Livana təzyiqlər həyata keçirilir. Ancaq mauruni keçmiş ordu generalı prezident Mişel Aun Hizbullahla bir sıra məsələlərdə anlaşdığı üçün Qərbin təzyiqlərinə boyun əymir. Lakin görünür ki, Livanın uzun zaman müqavimtə göstərməsi də çətin olacaq.

Partlayışın “altında qalanlar”

Görünür ki, bu hadisə tezliklə ciddi siyasi müstəvidə qalmaqala çevriləcək. İyunun 6-da Beyrutda baş verən etiraz aksiyaları sosial-siyasi şüarlarla başlasa da. Sonradan məzhəb gərginlyinə və Hizbullah əleyhinə çevrildi. Təbii ki, qarşı tərəfdə öz arqumentləri və imkanları ilə müdafiə olunmağa çalışır.

Bu hadisənin də Livanda daxili siyasətdə materiala çevriləcəyi və siyasi rəqiblər arasında qarşılıqlı ititham vasitəsinə çevrilməsi gözlənilir. Məhz bu səbəbdən də partlayışın siyasi təsirinin bundan sonra hiss olunacağı ehtimal yüksəkdir. Xüsusən də bu hadisədən sonra xarici ölkələrin yenidən Livana hərbi və təhlükəsizlik qüvvələri yerləşdirməsi ehtimalı yüksəlir.

Yeri gəlmişkən, bu gün Livan parlamentinin spikerinin müavini (Livan siyasi sisteminə əsasən prezident müuruni xristian, baş nazir sünni, məclis sədri isə şiə olmalıdır – müəllif.), xristian siyasətçi Elie Ferzli beyrut limanındakı partlayışı araşdırma qüçün beynəlxalq komisisya dəvət edilməsinə qarşı çıxıb. O, bunu Livan dövlətinin gözdən salınması addımı kimi qiymtələndirib.

Livan Qabaqcıl Sosialist Partiyasının lideri, druz siyasətçi Vəlid Cumbulat isə Beyrut partlayışıilə bağlı beynəlxalq istintaq komissiyasının yaradılmasını və yaxın zamanlarda məzhəb əsaslı olmayan seçkilərin keçirilməsi çağırışı edib. Həmçinin mövcud hökuməti tənqid edib.Artıq Livanda siyasi gərginlyin ilk addımlarının atıldığını demək olar.

Yeri gəlmişkən, Livan beynəlxalq məhkəməsi 2005-ci ildə terror nəticəsində öldürülmüş baş nazir Rəfiq Həririnin işi ilə bağlı avqustun 7-də yekun qərarı açıqlamalı idi. Ancaq partlayış səbəbindən qərar 18 avqusta təxirə salınıb.

Məhz 2005-ci ilin fevralında R.Həririnin öldürülməsindən sonra beynəlxalq təzyiqlərdən sonra Suriya ordularını Livandan çıxarmalı olub. Uzun müddət terrora görə Suriay ittiham olunsa da, rəsmi Dəməşq bu ittihamları rədd edib. R.Həriri sui-qəsdindən çıxış etmiş olsaq, Livanda növbəti siyasi partlayışın olacağını deyə bilərik.

ŞƏRH YAZ
0

Arif Məmmədov xəyanətinin və satqınlığının xronologiyası — Mürtəza Bünyadlı yazır

Arif Məmmədov xəyanətinin və satqınlığının xronologiyası
14:05
26.07.2020
1006
Analitika
A
Heydər Əliyevin zamanında dediyi gözəl bir kəlam var: "Rüşvətxoru, oğrunu qəhrəmana çevirmək öz xalqına xəyanət etməkdir".

Doğru deyib, xalqının malına göz dikib, oğurluq edən şəxs xəyanətkardır.

Ona görə də tarixin bütün dönəmində xəyanət və satqınlıq bağışlanılmaz cinayət olub. Ələlxüsus da bu xəyanət və satqınlıq xalqına, dövlətinə və Vətənə qarşı ola. Xəyanət edən heç bir şəxsə haqq qazandırılmayıb, heç kim bağışlanmayıb. 

Azərbaycan xalqının mentalitetində də satqınlıq və xəyanət tarixən ən ağır əməl, cəzası isə çox ağır olan bir hal kimi qəbul edilib. Bu cinayəti işləyən şəxs təkcə özünü deyil, təmsil etdiyi bütün nəslinə, tayfasına zərbə vuraraq cəmiyyətdə onlara olan inam və etimadı sarsıldıb.

Belə bir deyim var, deyərlər ki, xəyanətin və satqınlığın ömrü az olduğu kimi, onu həyata keçirənlərin də ifşası hər zaman mütləq xarakter daşıyır. Xüsusilə də bu xəyanət və satqınlıq dövlətə, xalqa, dövlətçiliyə, insanların rifahı və təhlükəsizliyinə qarşı çevrilirsə, bu cür əməllər və onun icraçıları nəinki ifşa olunmalı, hətta vaxtında layiqli ictimai cavabla qarşılaşmalıdır. 

İşğalçı Ermənistan ordusunun Tovuz istiqamətindəki son təcavüzkar aktından sonra istər Azərbaycan daxilində, istərsə də xaricdə yaşayan soydaşlarımız təcavüzkara qarşi bir yumruq kimi birləşərək, onların törətdiyi əməlləri ifşa etməyə başladı. Dünya işğalçı Ermənistanın hərkətini qınamağa və oyunlarını başa düşdüyündən çıxılmaz duruma düşdülər. Bunun üçün də yaranmış durumdan çıxmaq üçün ən müxtəlif  təxribatlara əl atdılar. Xaricdə yaşayan soydaşlarımız ermənilərin işğalçı hərəkətlərini ifşa edib dünyaya çatdırmaq üçün keçirdikləri dinc aksiyalara qarşı açıq zorakı formada hücumlar edilib, təxribatlara əl atıldı, aksiyaların mahiyyəti gözdən salınmağa cəhd edildi. Los-Ancelesdə, Belçikada, Moskvada baş verən hadisələr bunun bariz numunəsidir.

Bu zaman ermənilər sapı özümüzdən olan uzun zaman yemlədikləri xəyanətkar və satqınlardan istifadə etməyə başladı. Və başladılar bizi öz əlimizlə vurmağa... Sapı bizdən olan xəyanətkar və satqınlar vasitəsi ilə Azərbaycan xalqını günahkar çıxarmağa çalışdılar. Belə xəyanətkarlardan biri də uzun müddət Azərbaycan dövlətinin çörəyini yemiş, sonra da ölkəsinə və xalqına qarşı düşmənlərlə eyni cəbhədə yer alan, Avropada oturub dövlətimizin əleyhinə iftiralar atan keçmiş səfir Arif Məmmədovun “xidmətindən” istifadə etdilər. Bu məxluq xalqımızın haqq davasına qara yaxaraq, işğalçının cinayətkar əməllərinə haqq qazandırmaq kimi sərsəm fikirlər səsləndirməklə cinayətkarların etdiklərini Azərbaycanın üzərinə atmağa çalışır.

Amerikalı yazıçı Paul Austerin xəyantəkar və satqınlar haqqında gözəl bir fikri var: “Sənə bir xəyanət edəni bağışlasan səni yenə istifadə edər. Çünki xəyanət bir ruh halı deyil, xarakterin tökülüş formasıdır”. Yəni bir dəfə xəyanət edən bunu davamlı etməyə artıq öyrəncəlidir. Ona görə də xəyantəkara cinsindən asılı olmayaraq şərəfsiz deyilir.  
Azərbaycan cəmiyyəti  artıq son illərdə bu şərəfsizin və buna bənzər şərfsizlərini simasını tanımaqdadır. Bu şərəfsizlər  “mələk donuna” geyinib guya Azərbaycanın haqq davasını aparırlar, əslində isə  dövlətimizə, xalqımıza qarşı arxadan xəncər sapmaqdadırlar. Ancaq belə bir atalar sözü də var: “Xoruz quyruğunu kola salıb gizlətsə də, quyruğundən xəbəri olmaz”. Çünki belə xoruz xislətli adamlar hesab edirlər ki, cəmiyyətin bu insanların əməllərindən xəbəri yoxdur. Amma azərbaycan cəmiyyəti bu xislət sahiblərinin quyruğulaırnın hansı qapı arxasında və hansı cibdə olduğunu yaxşı görür və bilir. Onlaırn törətdiyi xəyantə və satqınlıqdan xəbəri var.

Xalqınının çətin anında onun arxasından ona  xəncər sapan bir qrup əbləh dəstəsi erməni lobbisi və Azərbaycanın düşmənlərinin əlində dövlətimizin, xalqımızın haqq davasına kölgə salmaqdadır. Ona ləkə yaxmağa cəhd etməkdədir. Arif Məmmədov, Sevinc Osmanqızı və digərləri antiazərbaycan təbliğat şəbəkəsinin digrə üzvləri vaxtaşırı erməni sevgisini nümayiş etdirməkdədirlər.  Dəfələrlə şahidi olmuşuq ki, Arif Məmmədovlar, Sevinc Osmanqızları Paşinyanın mətbuat xidməti kimi Ermənistanı tərifləyib.Hələ bir müddət erməni sevgisini göstərən Arif Məmmədov daha irəli gedərək “erməni şəhid ailələri” ifadəsindən də istifadə etməkdən belə çəkinməyib. Erməni işğalçılarına şəhid deməklə Azərbaycan şəhidlərinin ruhuna və ailələrinə hörmətsizlik edən Arif Məmmədov bir daha sıralarında durduğu qrupun Azərbaycan xalqına olan düşmən münasibətini sərgiləyir. Azərbaycan əsgərinə “kloun” deyən, idmançılarımızı isə meşədən çıxmış heyvana bənzədən Arif Məmmədov şərəfsizliyinin son həddində olduğunu dəfələrlə nümayiş etdirib. 

Arif Məmmədov sən kimsən?
Belə bir satqın məxluq necə və haradan peyda olub?
Bunun üçün onun keçdiyi həyat yoluna nəzər salmaq yetərlidir. Babası, sovetlər dönəmində Gəncədə korrupsiyaçı və rüşvətxor kimi tanınan Qara Camal görünür hüquq-mühafizə orqanlarından qorxduğu üçün nəvəsini prokuror görmək istəyir. Lakin bütün səylərə baxmayaraq Arifi Bakıda hüquq fakultəsinə düzəldə bilmir. Tələbə yoldaşlarının sözünə görə, babası onu Moskvada “yollar” taparaq 30 000 sovet rubluna (o dönəmlər üçün yüksək məbləğ) SSRİ-nin Müdafiə Nazirliyinin Qırmızı bayraq Hərbi İnstitutuna düzəldir. Lakin burada da hüquq fakultəninə daxil olmaq alınmır, nəticədə Arif hərbi tərcüməçi fakultəsinə düzəlir.

Belə ki, aşağı davamiyyət və tərcüməçi üçün uyğun gəlməyən dil nöqsanlarına görə Arif Məmmədov prestijli şöbədə deyil, amxar dilini öyrənməli olur. Bu da o zamankı sosialist Efiopiyasının dövlət dili idi.

Məlum olduğu kimi, 1974-cü ildə SSRİ-nin köməkliyi ilə Efiopiyada hərbi çevriliş baş verir və nəticədə hakimiyyətə diktator Menqistu Hayle Mariam gəlir. Ölkəyə sovet hərbi kontingenti yeridilir. Bunlardan biri də instututu rüşvət hesabına bitirən gənc leytenant-tərcüməçi Arif Məmmədov olur.

Ola bilsin ki, geniş publikaya xaricdə sovet qoşunlarının xidməti ilk növbədə SSRİ-nin Müdafiə Nazirliyinin Baş Kəşfiyat İdarəsindən “keçməsi” və onların “xüsusi tapşırıqları” olmadan buraxılması məlum deyil. Maraqlıdır, Məmmədov Efiopiyada hərbi xidmətinin arxasında hansı “gizli öhdəliklər” dayanır?!

Deyilənlərə görə, Arif Məmmədovun zəif tərcüməçilik bilgilərinə görə rəhbərlik qarşısında onun geri qaytarılması məsələsi qaldırılır. Lakin onu Əddis-Əbəbənin yerli bazarlarında alış-veriş zamanı kömək etdiyi sovet zabitlərinin arvadları qoruyur.

SSRİ süqut etdikdən sonra Efiopiyada da qanlı rejim dağılır və oradan sovet hərbçiləri geri qayıdır. Məmmədov da anlayır ki, onun hərbi gələcəyi ürəkaçan deyil, 1991-ci ildə Azərbaycana qayıdır.

Həmin dövrlərdə erməni işğalçıları ilə ağır dövrünü yaşayan Azərbaycanın keçmiş SSRİ-nin müxtəlif hərbi məktəblərindən məzun olmuş peşəkar zabitlərə ehtiyacı vardı. Bəziləri xüsusi olaraq vətənə qayıdaraq könüllü şəkildə Azərbaycan Ordusuna yazılır. Lakin özünü “dahi vətənpərvər” hesab edən leytenant Məmmədov atasının – Bakı Alkoqolsuz içkilər Zavodunun direktoru (yəqin ki, oxucular həmin zavodun pul mənbəyi olmasından xəbərdardır) hesabına hərbi xdmətdən yayınır.

1991-ci ilin yanvarında Arif Məmmədov “Azərbaycan” Assosiasiyasına, 1992-ci ildən 1993-cü ilə qədər Bakı şəhər İcra Hakimiyyətində çalışır. Daha sonra “Azinteraqro” Assosiasiyasına keçir. Görünür ki, bu təşkilatçılardan heç biri peşəkar hərbçi və “leytenant” üçün uyğun olmur. Məmmədov biznesin təşkili ilə bağlı bilgilərini artırdığı dövrdə digərləri Vətəni müdafiə edərək qan tökürdü.

Onun həyatının digər mərhələsi – 1993-cü ilin 12 iyulundan başlayır. Yenidən qohumluq əlaqələri və maliyyə imkanları hesabına Məmmədov Azərbaycan XİN-ə işə düzəlir. Həmin dövrlər gənc müstəqil dövlətin XİN-ində xarici dil bilən kadrlara ehtiyac vardı. Və hansısa əcnəbi dili az-çox bilən namizəd tapıntı idi.

Məmmədov üçün xarici nümayəndələri qarşılıyıb yola salmaq, saysız ezamiyyətlərə getmək, gecəyə qədər işləmək görünür çətin olduğu üçün Dövlət Protokolu İdarəsində 10 ay işlədikdən sonra Nazirliyin rəhbərliyindən xahiş edir ki, onu digər idarəyə – analitik işlərə keçirsinlər. O, rahat kofesini içərək geniş müüzakirələr aparması üçün ABŞ və Kanada şöbəsinə keçirilir.

XİN-də çalışanların xatirində Məmmədov Avropa ölkələrində hansısa kurslarda iştirak etməyə can atan, müxtəlif bəhanələrlə vəzifə öhdəliklərindən yayınan birisi kimi qalıb.
Bir müddət işlədikdən sonra 1995-ci ildə Arif Məmmədov Azərbaycanın Belçikada açılmış səfirliyinə ikinci katib kimi və o zamanlar üçün yüksək hesab edilən 1500 dollar məvaciblə ezam olunur. Bu andan etibarən Məmmədovun çoxdankı arzusu – Avropa həyatı başlayır.

Əlbəttə ki, “Avropanın mərkəzi” – Brüssel nə Əddis-Əbəbə, nə də müharibə şəraitində olan Bakı ilə müqayisə edilməzdi. Və “leytenant” Məmmədov bu şəhərə vurulur, özünə söz verir ki, nəyin bahasına olursa, olsun burada əbədi qalacaq.

Başgicəllədən Brüssel həyatı...
Restoran və butiklərin yerini tez öyrənən Məmmədov fəal şəkildə “diplomatik fəaliyyətə” başlayır. Qısa zaman ərzində Arif ağlasığmaz karyera qurur: 1998-ci ilin sentyabrında birinci katib, bir il sonra isə 1999-cu ilin sentyabrında səfirlikdə müşavir vəzifəsinə keçir. 2000-ci ildən Məmmədov Azərbaycanın Belçika, Lüksemburq, Niderlandda səfiri olur. Elə bu zaman erməni lobbisi və digər xarici ölkə kəşfiyyatının nəzarətinə keçir. Onu da qeyd etmək lazımdır ki, onun elə əvvəlcədən xarici kəşfiyyatın agenti olduğu istisna deyil. Bu barədə bir az öncə qeyd etmişik. Yəni SSRİ dönəmində hər hansı bir şəxsin xarici ölkə səfirliyində çalışması kəşfiyyat orqanlarının razılığı olmadan qeyri-mümkün hesab edilirdi.
İndi bu “ədalət çarçısı” Azərbaycanın Avropa inkişaf yolunun “banisi” kimi qələmə verilir. Lakin onunla birlikdə Brüsseldə çalışanlar xatırlayır ki, Məmmədovun başlıca vəzifəsi ailəsinin bu şəhərdə güzəranını yaxşılaşdırmaq idi. Onların sözlərinə görə, səfirliyinin bütün xidməti maşınları Məmmədovun həyat yoldaşı və uşaqlarının ixtiyarında idi. Ümumiyyətlə deyilənlərə görə, əsas səfir Məmmədov deyildi, səfirliyin bütün vacib məsələləri onun həyat yoldaşı ilə həll olunurdu.

Həyat yoldaşı...
Elə həmkarların dedilərinə görə, Məmədovun həyat yoldaşı Bakıda Konservatoriyanı bitirib, heç bir təcrübəyə sahib olmasa da, diplomatik xidmətə işə düzəlib. Buna görə də Arif Məmmədovun “Vətənə təmənnasız xidmətləri” ilə bağlı nağılları əsassızdır. Məmmədovun arvadı da Bakıya qısa səfərləri zamanı bildirib ki, savadsız, mədəniyyətsiz “qara” xalqın yaşadığı Azərbaycana heç vaxt qayıtmayacaq.

Yeri gəlmişkən, məlumat üçün bildirək ki, Arifin Bakıda “aktiv” fəaliyyəti zamanı onun səfir olduğu ölkələrin nümayəndəlikləri açılmayıb. Yalnız onun gedişindən sonra bu ölkələrlə və Avropa Komissiyası ilə əsl inkişaf mərhələsi başlayır, nəticədə Azərbaycanda diplomatik nümayəndəliklər (2007-ci ildə Belçika Səfirliyi, 2009-cu ildə Niderand və Avropa Komissiyası) açılır. 

İndi Məmmədov “möhtəşəm fəaliyyəti” ilə bağlı cəfəngiyyatlar danışsa da, Brüsseldə dövlət hesabına əldə etdiyi yaşayış yerini xatırlatmağı unudur. Səfir olan zaman dövlətin kirayə üçün ayırdığı pulları ipoteka ilə aldığı evə ödəyir. Əgər o, şəxsi məqsədlər üçün göndərilən, lakin istifadə etməyərək satdığı lüks avtomobiləri unudubsa, xatırladaq: 2007-ci ilin fevralın 23-də 194218 nömrə nişanlı MERSEDES BENZ S320 avtomobilini Xalid Seyidov adlı vətəndaşa satıb (təəssüf ki, satdığı məbləğlə bağlı məlumat əldə edə bilmədik). Həmçinin 2012-ci ilin oktyabrın 12-də 442920 nömrə nişanlı LEXUS LX570 markalı 95000 ABŞ dolları dəyərində olan avtomobili Azər Kazımova 140000 ABŞ dollarına satıb.
Göründüyü kimi, bu məbləğə o, Bakıda bir neçə maşın ala bilərdi. Lakin o, Azərbaycanda yaşamaq istəmədiyi üçün, xalqla ictimai nəqliyyatda gəzərək əldə etdiyi pullar hesabına həyat yoldaşı və uşaqları üçün bir neçə maşın alır.

Cənab Məmmədovun daha bir yalanı: guya onun Bakıda heç bir yaşayış yeri olmayıb və o burada valideynləri ilə birlikdə yaşayıb. Məmmədov 2010-cu ildə Binəqədi rayonu, Mir Cəlal küçəsindəki mənzilini Bahar Məmmədovaya satır. 2011-ci ildə isə Mərdəkanda 0,0749 hektar sahəli ev alır. 

2006-cı ildə Azərbaycanın Avropa Şurasının nəzdində təyin olunmuş nümayəndəsi olaraq 2012-ci ilə qədər çalışır. Onun ailəsi bu müddətdə Brüsseldə yaşayır. Məmmədov da bütün “xidmət” etdiyi illərin daha çoxunu Strasburqdan daha çox Brüsseldə keçirir. Onun Strasburqdakı fəaliyyəti ilə bağlı ayrıca danışmaq lazımdır.

A.Məmmədovun Avropa Şurasının Baş katibi cənab Yaqlandı AŞ deputatları arasında “korrupsiya” faktları ilə bağlı “maarifləndiriməsi”, eləcə də Azərbaycanın ATƏT nümayəndələrinin üzvlərinin ünvanın “zarafatları”  Dağlıq Qarabağ münaqişəsi, qaçqınların öz doğma yurdların qaytarılması və Azərbaycanın ərazi bütövlüyüyün bəprası məsələsində onun səylərinin parçalamaq ibarət olduğunu bir daha göstərir. “Beşinçi kolon” rolunda çıxış edən Məmmədov əlindən gələn hər şeyi edir ki, Avropa Şurasındakı azərbaycanlı parlamentariləri pis vəziyyətə salsın. Hətta Azərbaycana simpatiyası olmayan cənab Yaqlandda onun hərəkətlərini təxribatçı və ya “sərsəmlik” kimi qəbul edirdi.
Bununla paralel olaraq, Məmmədov ailə güzəranını yaxşılaşdımaq məqsədilə Azərbaycanın Avropa Şurası nəzdində nümayənədliyinin vəsaitlərini həyəsızcasına mənimsəməkdə davam edirdi. Nümunə üçün, 2007-ci ildə 4918 avro, 2012-ci ildə 15000 avro onu tərəfindən mənimsənilərək, guya Milli Məclisin Strasburqa səfəri (nəqliyyat xərcləri, rəsmi qaşırlanma və s.) zamanı ödənilib. Sənədlər də isə bütün bu xərclər Milli Məclisin öz büdcəni hesabına ödənilməsi göstərilir.

Məmmədov 2010-cu ilin 30 martında TURKSOY təşkilatı ilə birgə Strasburqda Novruz bayramı münasibətilə keçirilmiş konsertə görə 11600 avronu mənimsəyir. Həqiqətdə isə konsert təşkilatın öz büdcəsinə həyata keçirilib.

2011-ci ildə o, Strasburqda şəsxi istifadəsi üçün BMW X5 markalı maşın əldə edir ki, bunu da nümayəndəliyin rəsmi maşını kimi sənədləşdirərək bu sövdələşmədən 8237 avro qazanc əldə edir.

Bu cür faktlardan istər Brüssellə bağlı, istərsə də Strasbuqla bağlı kifayət qədərdir, lakin oxucunu bununla yormaq istəməzdim.
Onunla Strasburqda görüşənlər deyir ki, Məmmədov Bakıya ya xarici işlər naziri kimi, ya da onun üçün nazirlikdə Avropa məsələləri üzrə ayrıca şöbə yaradılarsa qayıda bilər. Lakin Məmmdovun planları 2012-ci ildə Bakıya XİN-in idarələrindən birində sadəcə rəhbər kimi qayıtdıqda param-parça olur.
Bütün gücü ilə Azərbaycandan getmək istəyən Məmmədov 2013-cü ilin iyulunda yenidən Brüsselə təyinat alır. Bu dəfə o, Azərbaycan Respublikasının hesabına Avropa İttifaqının İslam Təşkilatları Konfransının daimi nümayəndəsi kimi.

2015-ci ildə Məmmədov onu üçün bu qədər imkanlar yaradan Vətəninə xəyanət edərək açıq şəkildə özünü Azərbaycan xalqının düşməni cərgəsinə keçdiyini bəyan edir.
Bu addımı atması səbəbləri ilə bağlı oxucunu məlumatlandırmaq istərdim.

Məmmədov bunu Binəqədi rayonunda yaşayış binasında baş verən yandın zamanı həlak olanlara başsağlığı ifadə etmək kimi təqdim edir. Əslində isə, Məmmədov Azərbaycan dövləti və xalqı haqqında, xalqın həyat tərzi və düşüncələri, həmçinin Azərbaycan parlamentinə seçilən üzvlərlə bağlı Azərbaycan KİV-inin tənqidinə məruz qalır. Bunu bəhanə gətirən Məmmədov çoxdankı arzusuna çatmağa can atır və Qərbdə qalır.

Xaricdə işlədiyi müddətdə mühasibatlıq sənədlərini saxtalaşdıraraq büdcə xərclərini mənimsəyən, bu vəsaitlərə Brüsseldə ev və maşınlar alan Məmmədov bu gün özünü “vicdanlı adam” kimi qələmə verir. Bu pullar hesabına onun oğlu ABŞ-da təhsil alır. Hərbi xidmət yaşına çatmasına baxmayaraq, o, Azərbaycan Ordusunda xidmət etməyə tələsmir. Bütün bu illər ərzində Məmmədovun ailə üzvləri Facebook-da Vətənə “alovlu sevgilərindən” bəhs etsələr də, bir dəfə də Bakıya gəlməyiblər.
Sosial şəbəkələrdə “geri dönməz səfir” şouları nümayiş etdirərək, AND adlı “təlxək” təşkilatı yaradan Məmmədov Azərbaycan hökuməti və parlamentarilərinin ünvanın təhqirlər yağdırır, radikal islamçı Taleh Bağırovun müdafiəsinə qalxır, radikal müxalifətçilər – Əli Kərimli və Cəmil Həsənlini yaxın dostu hesab edir. Lakin bir zamanlar həmin Məmmədov iclaslarda çıxışı zamanı onları açıq şəkildə qınayıb və avropalı diplamatlar qarşısında ifşa etdiyindən qürurlanırmış.

Arif Məmmədov və onun tərəfdaşları üçün şəxsi mənfəət, Qərbdə problemsiz yaşamaq daha üstündür. Onları azərbaycanlı qaçqınların taleyi maraqlandırmır. Onlar ölkəmizi parçalamağa hazırdırlar. Ölkənin müstəqil daxili və xarici siyaəti ürəklərincə deyil. Çünki onlar üçün tək müqəddəs – puldur.

Azərbaycana nifrət edən bu şəxslərin əsl üzü budur – “Vətən üçün pis olan, mənə faydalıdır”. Onlar şəxsi maraqlarını dövlətin və xalqın maraqlarından üstün tutduqları üçün mənəvi nöqteyi-nəzərdən xəyanətkardan və fəraridən başqa biri deyil.

Ölkə.Az

ŞƏRH YAZ
0
BAĞLA