“Bizim millətdən yoxdur da” – Əlbəttə, yoxdur!

“Bizim millətdən yoxdur da” deyəndə, adətən, mənfi mənada dilə gəlir bu cümlə. Elədirmi? Vallah, mən daha çox “qara yüklü cümlə” kimi xatırlayıram. Amma həqiqətən, “bizim millətdən yoxdur”. Müsbət mənada! Bu gün qarşıma bir video çıxdı. Bir nəfər tıxacda qalan sürücüləri qarpıza qonaq edir. Videonu çəkən deyir: “Bizim millətdən yoxdur da!” Düz deyir, zatən biz bunu 44 günlük müharibənin hər bir günündə görmüşük. Görmüşüksə, deməli, bu xalqın hər bir fərdinin dərinliyində bir-birinə qarşı o qədər böyük məhəbbət var ki, bu digər “həsəd apardığımız” ölkələrdə yoxdur. Sadəcə, uyğun, münasib vaxtda ortaya çıxır. 

Həmişə Azərbaycan bayrağını istənilən nüfuzlu, izzətli beynəlxalq arenalarda dalğalanmasını arzulamışam. Sevirəm əziz bayrağımızı! Mübaliğəsiz-filansız, bu coğrafiyada dünyaya göz açmışamsa, dilimə, dinimə, ənənəmə sadiq qalmalıyam. Məhəbbətlə, sevgi ilə, məcburiyyət olmadan... Kim əks düşüncədədirsə, ya natamamlıq kompleksindən əziyyət çəkir, ya da ölkəmizin, insanımızın qiymətini düzgün verə bilməyib. Əlbəttə, çatışmazlıqlarımız, tənqid olunası tərəflərimiz var. Amma bunların heç biri həll olunmaz deyil.

Hələ uşaq vaxtı ibtidai sinif dərsliyində bir şəkildən öyrənmişdik: Təbəssüm edən satıcı ilə qaşqabaqlı satıcının müştəriləri müqayisə olunur. Birincinin alveri ikincidən yaxşıdır. Birincinin günü ikincidən uğurludur. Məsələ nədir? Məhəbbət və sevgi ilə işini görmək. O zaman problemləri də geridə qoyacaqsan, əksinə olduqda, problem də şişəcək, həll olunmaz vəziyyət yaranacaq. Günün, ömrün elə qaraqabaq keçəcək.

Yeri gəlmişkən, Azərbaycan dilinə də mənfi mənada “bizim millətdən yoxdur” sayaq münasibət göstərilir. Filmlərdən tutmuş cizgi filminə qədər dublyajımız ələ salınır. Heç xarici dildə məişət danışığından məlumatı olmayan insanlar dilimizə gülür. Bu bizim əziz dilimizdir. Qətiyyən gülməli və ya ələ salmalı deyilik. Problem varsa, deyilməlidir, həll olunmalıdır. Həlli yolu araşdırılmalı, işlənməlidir. Lağlağı ilə hansı problem həll olunub ki? Əksinə, qarşı tərəf istənilən mövzuda ələ salınırsa, qıcıqlanır, problemi dərinləşdirir. Sağlam yanaşma ilə təklif və həll yolu təqdim olunursa, həll qaçılmazdır. Kimsə məsuliyyətsizlik edəcəksə, o da sağlam şəkildə qınanmalıdır. Fərd yox, ümumi problem danışılmalı, nəhayətində, nailiyyət əldə olunmalıdır.
Deməli, paradiqma, yəni problemin qoyuluşu və həlli üçün nümunə sayılacaq model budur: Biz özümüzdən çıxanda həllə nail olmuruq, özümüzdə olanda... Necə ki əsrlərlə genlərimiz bu coğrafiyada hansı xarakterdə formalaşıbsa, o zaman hər şey qaydasında gedəcək. Şükür etməli və sevinməliyik ki, bizim cəmiyyətin zərərli xüsusiyyəti azdır, nə çoxdur bizi irəliyə aparacaq mərifətimiz. 

Psixologiya elmində də insan özünü inkar edəndə, öz şəxsiyyətini alçaldanda, özünə hörmət etməyəndə məhv olur. Odur ki qədrimizi bilək, məhəbbətlə problemlərin öhdəsindən gəlməyə çalışaq, inanın ki, bu, mümkündür. 

Samir Mirzə (Miri)