Cəmiyyətimiz taleyi ilə barışır...

Ermənistan müxalifətinin Paşinyan hakimiyyətinə qarşı növbəti birgə mübarizəsinin məğlubiyyətə uğraması, erməni aktiv siyasi cameəsinin və mediasının ən ciddi müzakirə etdiyi məsələdir. 2020-ci ilin noyabrından sonra müxalifət bir neçə dəfə Paşinyan komandasını hakimiyyətdən uzaqlaşdırmaq üçün cəhd etsə də, hər dəfə də edilən cəhdlər uğursuz alınıb. Sonuncu dəfə isə Azərbaycan və Ermənistan liderlərinin sonuncu Brüssel görüşündən sonra davamlı etiraz aksiyalarına başlasa da, aparılan mübarizə nəticə vermədi. Yekunda müxalifət birliyi parçalamalı oldu.

Erməni ekspertlərin fikrincə, müxalifət yenə də hakimiyyət dəyişikliyi üçün küçələrə çıxsa da, hakimiyyəti dəyişmək üçün lazım olan kritik kütləni toplaya bilmədi.

Amma onu da qeyd etmək lazımdır ki, 2018-ci ilin yazında Paşinyan küçələrə indiki müxalifətdən daha az qüvvə ilə meydana çıxıb, böyük əhali kütləsinin dəstəyini qazanaraq hakimiyyət dəyişikliyinə nail ola bildi. Deməli, səbəb heç də küçəyə çıxan etirazçıların sayından asılı deyil. Bunun daha dərin kökləri və səbəbləri var. O zaman ortaya belə bir sual olunur ki, niyə əhali erməni müxalifətini dəstəkləmir?! Hakimiyyət bütün sahələrdə uğursuzluğa düçar olsa da, yenə də xalq Paşinyanın istefasını tələb etmək üçün küçələrə çıxmır.

Əslində, səbəblər çox sadədir. Artıq erməni xalqı da bu gün müxalifətdə olan qüvvələrin kim olduğunu və keçmişini yaxşı tanıyır. Ona görə də yenidən keçmişə qayıtmaq istəmir. Çünki müxalifətin önündə gedən şəxslər Paşinyandan öncə hakimiyyətdə olan şəxslər olduğundan yenidən keçmişə dönüb, onların hakimiyyətinin xalqa yaşatdıqları zülmü yenidən yaşamaq istəmirlər. Ona görə də xalq onların yerinə təmiz tərcümeyi-halı, qüsursuz davranışı olan tamamilə yeni insanlar gözləyir. Beləsi də yoxdur… Alternativ olmadığından xalq küçəyə çıxan siyasi qüvvəni dəstəkləmir. Ortada olan siyasi müxalif qüvvəyə dəstək verməkdən isə qorxur.

Bununla bağlı “hraparak” erməni mediasında gedən “İnsanlar niyə yeni hakimiyyət dəyişikliyindən qorxurlar?” məqaləsində də bu məsələyə cavab axtarılıb.

Məqalədə deyilir ki, insanlar dəyişiklikdən qorxurlar, çünki hər yeni dəyişikliklə insanlar inkişaf üçün ümid yeri yox, əksinə, yeni itkilər və dağıntılar deməkdir.

“2018-ci ilə qədər Ermənistan cəmiyyətində belə bir fikir var idi ki, hakimiyyət pisdir, korrupsionerdir, qanunsuzluğu himayə edir, ölkəni talayır, milli məsələləri öz mənafeyinə tabe etdirir, seçkiləri öz xeyirlərinə saxtalaşdırır və onların qanunsuz hərəkətlərinə etiraz edib küçəyə çıxanları isə güc tətbiq etməklə dağıdırdılar. Onlardan fərqli olaraq müxalifət vicdanlı, korrupsiyadan uzaq, milli və dövlətçilik maraqlarını güdən insanlardır. Ümid edirdilər ki, müxalifət hakimiyyətə gələrsə, bütün problemləri həllini tapıb, ədalət bərpa olunacaq, sosial problemləri həll olunacaq. Amma ümidləri doğrulmadı. Sonda bir çox insanlar aldandıqlarını anladılar və nəticədə imanları öldü. İnsanlar artıq müxalifətin vədlərinə, ölkədə və onların həyatında nəyinsə yaxşılığa doğru dəyişə biləcəyinə inanmırlar. Artıq insanlar axmaqcasına aldanmamalı olduqlarını anlamağa başlayıblar… Bəzi insanlar sadəcə olaraq yeni öhdəliklərlə yüklənmək istəmirlər”, - mətbu orqanı yazır.

Bu isə onu deməyə əsas verir ki, xalq artıq revanşist siyasi qüvvələrə hansı şüarla ortaya çıxmasından asılı olmayaraq onalara dəstək vermək niyyətində deyil. Çünki onları erməni cəmiyyətinin indiyədək üzləşdiyi bəlaların kökündə bu qüvvələrin dayandığını görürlər. Bilirlər ki, dəstəklərlərsə, onları yeni-yeni fəlakətlər, itkilər gözləyir.

Mürtəza
Ölkə.Az